Dit was een rembelproject voor een Britse prestatieremklant.
Soms wordt het ook wel remschijfhoed of belbehuizing genoemd, afhankelijk van het systeem.
Materiaal was 6082-T6 gesmeed aluminium.
Op het eerste gezicht niets bijzonders, maar het lastige kwam voort uit de manier waarop de tekening was gedefinieerd.
De tekening gaf geen “bewerkte afmetingen” aan.
Het gaf de definitieve afmetingen na hard anodiseren.
We konden het dus niet zomaar op maat bewerken en versturen.
We moesten achteruit denken: in feite schatten hoeveel het anodiseren zou groeien, en vervolgens alle bewerkingsafmetingen aanpassen voordat we zelfs maar begonnen met snijden.
Bovendien moest de laagdikte zeer constant blijven. Niet alleen gemiddelde waarde, maar ook stabiliteit van deel tot deel.
We zijn begonnen met vervalste 6082 blanco's.
DanCNC-bewerkingvoor alle functionele gezichten.
We zijn niet overhaast tot massaproductie overgegaan; de eerste stap was het stabiel krijgen van de geometrie.
Op een gegeven moment hebben we ook gecontroleerd hoe het zich gedraagt onder hitte, aangezien de klant een werktemperatuur van rond de 150°C noemde.
Elke batch had records. Geen luxe systeem, alleen praktische tracking:
We hielden ook materiaalrapporten bij voor de vervalste voorraad, omdat de klant in een vroeg stadium zijn eigen trekproeven uitvoerde.
De eerste productiebatch werd geleverd na goedkeuring van het monster.
De montage was prima na het anodiseren, geen verrassende afwijkingen tijdens de montage, wat de grootste zorg van de klant was.
Opmerkingen Dit soort remklokonderdelen zien er eenvoudig uit, maar zodra toleranties zijn gedefinieerd na oppervlaktebehandeling, wordt alles een kettingprobleem: smeden, machinaal bewerken en coaten hebben allemaal invloed op elkaar.
